จะมีอะไรหนอที่รออยู่
บางคราวดูหม่นมัวสลัวเศร้า
อีกบางครั้งดังฟ้่ากระจ่างดาว
จะสุขเศร้าอย่างไรก็ไม่รู้
หากชีวิตอ่านได้เหมือนหนังสือ
จะรีบรื้อเปิดค้นที่ก้นตู้
จะเฝ้าพลิกผลัดหาส่ายตาดู
อ่านให้รู้บทต่อไปเป็นไงกัน
หรือมีใครคอยลิขิตชีวิตให้
โลดแล่นไปตามแต่กรรมชักนำจัด-
-สรรให้สุขโศกเศร้าคละเคล้าซัด
ร้อยเรียงรัดสุขหรือเศร้าต้องเดาไป
ชีวิตหนอคนเฝ้ารอขอแค่สุข
อันความทุกข์หากขับไปให้ไกลได้
จะสาบส่งทุกข์ร้ายมลายไป
ไม่มีใครครวญคร่ำร่ำโศกา
หากชีวิตที่ผ่านไปเลือกได้หรือ
จะยึดยื้อสักเท่าใดไม่ไว้หน้า
อยากได้สุขแต่ความทุกข์ก็เข้ามา
มันผ่านมาแล้วไม่นานก็ผ่านไป
ถึงยามทุกข์เคราะห์โศกวิโยคซัด
ต้องทนกัดฟันหมองนั่งร้องไห้
ถึงเวลาทุกข์หนักหนาก็ลาไป
จะมีใครร่ำไห้ได้ชั่วกาล
บางเวลายิ้มร่าหน้าระรื่น
ดั่งโลกแย้มสรวลชื่นรื่นสุขศานติ์
หากแล้วรอเวลาไม่ช้านาน
เสียงสราญสรวลรื่นก็กลืนลับ
จะมีอะไรหนอรอข้างหน้า
เมื่อเวลามาถึงจึงสดับ
ว่าโลกล้วนมายาไม่น่านับ
ยึดถือจับมั่นต้องจงตรองเอย....
